Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Σώμα Χριστού, άρραφος χιτών, ιμάτια



Με αφορμή την στενάχωρη επιστολή* που παραθέτω στο τέλος, 2 σκέψεις.

Κι είναι στενάχωρη γιατί στα έσχατα, γίνεται προσπάθεια να θεολογηθεί κάτιτι το αθεολόγητο. Σκοπός, η ‘’ένωση’’ ‘’εκκλησιών’’. Και η ένωση και οι εκκλησίες μπαίνουν σε εισαγωγικά, αφού διαφέρουν οι έννοιες από αυτές που μας παραδόθηκαν από τους αγίους.

Ένωση υπό προϋποθέσεις αντί απροϋπόθετα, και ‘’εκκλησίες’’ αντί Εκκλησίας.

Και το Σώμα Χριστού είναι Ένα**. Εδώ ο θάνατος δεν τον διέλυσε, δεν τον ακούμπησε και κατετροπώθη. Πως μπορεί να νοηθεί ότι η πρόταση : ‘’ Η ιδέα, το Σώμα του Χριστού να ενωθεί και να μην είναι τεμαχισμένο, είναι υπέροχη…’’ είναι λογική και ορθόδοξη; (παρά την επίφαση έχουν γνώση οι ‘’φύλακες’’). Εμφανίζεται λοιπόν στα έσχατα μια θεωρία, που τάχα θεολογεί, επόμενη τοις αγίοις πατράσι, τάχα ορθόδοξη και δογματίζει ότι το Σώμα Χριστού είναι τεμαχισμένο. Κι αν είναι τεμαχισμένο, πως ζει;

** Η Εκκλησία είναι μία, οι αιρέσεις είναι πολλές! (Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς)

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016

οι φήμες για το πιο μυστηριώδες μνημείο των ΗΠΑ



το σχέδιο, εν εξελίξει ... 

Η Τζόρτζια των ΗΠΑ μπορεί να περηφανεύεται ότι διαθέτει το πιο μυστηριώδες, αμφιλεγόμενο και σκοτεινό μνημείο σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ, το οποίο έχει γίνει εξακολουθητικά αντικείμενο ερευνών, φημών και συνωμοσιολογικών θεωριών.

Οι 6 όρθιοι γρανιτένιοι όγκοι που στέκονται λίγο έξω από την πόλη Έλμπερτον τοποθετήθηκαν εκεί το 1980: 1 κεντρικός στύλος, τέσσερις περιφερειακοί και μία κορωνίδα, η οποία φέρει και στις τέσσερις επιφάνειές της επιγραφές γραμμένες σε τέσσερις διαφορετικές αρχαίες γλώσσες, οι οποίες επαναλαμβάνουν το ίδιο ρητό: «Είθε ετούτοι οι στύλοι να γίνουν ο καθοδηγητικός φάρος στην Εποχή της Λογικής».

Οι δε 4 περιφερειακοί στύλοι φέρουν και αυτοί επιγραφές σε οκτώ διαφορετικές σύγχρονες γλώσσες, όπου διατυπώνονται σε 10 κατευθυντήριες γραμμές-εντολές, οι οποίες έχουν γίνει αφορμή για φήμες οι οποίες ξεπερνούν τα σύνορα της βορειοανατολικής Τζόρτζια.

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Κακουργίες των δαιμόνων

Μακαριστός Γέρων π. Φιλόθεος Ζερβάκος.

…Διότι δεν του υπετάσσετο ως οι πολλοί και δεν του έκανες τα θελήματά του, εξήγειρεν ο μισάνθρωπος και παγκάκιστος εναντίον σου πόλεμον άγριον δια να σε τραυματίσει ή και θανατώσει ο ανθρωποκτόνος…….. Αυτός όστις ετόλμησε και μου είπεν προ ετών, όταν διάβαζα εις μιαν κόρην τους εξορκισμούς του Μεγάλου Βασιλείου, την οποία είχε κάμει κατοικητήριόν του, και ανέφερα το όνομα Βελζεβούλ ο άρχων των δαιμόνων.

2 σκέψεις πάνω στην επιστολή του Πειραιώς


Ο πληθυντικός, αποδεικνύει επίπεδο γράφοντα και ανεβάζει (συνήθως) και τον αποδέκτη σε ένα πραγματικό ή φαινομενικό ύψος ‘’τιμής’’. Ο ενικός, ‘’δείχνει’’ ισότητα ή υποτίμηση προς τον απευθυνόμενο.

Χρειάζεται ΔΙΑΚΡΙΣΗ χρησιμοποίησης γλώσσας κι αυτή νάναι σύμφωνη με την (αγιοπνευματική) γλώσσα της Αληθείας.

Η παρατήρησή μου, δεν είναι προς τον πειραιώς, που δείχνει ο άνθρωπος το επίπεδό του, αλλά εμμέσως υποβιβάζει την Εκκλησία υπό την Πολιτεία, (θέση που δεν δέχομαι) αλλά την απήχηση που έχει αυτός ο πληθυντικός, σε έναν κατά συρροή ψεύτη, σε ένα παιδί υποταγμένο στην ΝΤΠ, εθνομηδενιστή, κ.α. πραγματικά και κοσμητικά επίθετα και προσδιορισμούς.

Ο πειραιώς, κάνει πως δεν καταλαβαίνει, πως η (αντίχριστη και ανθελληνική) στάση του παιδείας (αλλά και αστυνομίας, και μεταναστευτικού και οικονομίας

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Περί των σημείων στην ζωή του πιστού


ἐὰν μ σημεα κα τέρατα δητε, ο μ πιστεύσητε....

Μπορεί η τελειομανία μας να ήθελε άμεση επικοινωνία πρόσωπον προς πρόσωπον με Τον Λόγο, αλλά ο όλος δρόμος που βαδίζεται από το άμορφο και ά-σχημο μέχρι Τον Κύριο, ο σκοπός και ο δρόμος για τον σκοπό, με Αυτόν συνοδοιπορούντα και συμπλέοντα με μας, και θεραπεύοντα, παρεμβάλλει σχήματα και μορφές φυσικές.

Πως θα ήταν δυνατόν κάποιος να περάσει από τα παραφύσην στα υπερφύσην αν υποτιμά και δεν λογαριάζει και εκτιμά και συμβουλεύεται την φύση (ως κλίμακα και δάσκαλο και ανοιχτό βιβλίο) ;

Να φτάσει στον ήλιο, αν δεν οδηγηθεί από τις ακτίνες του, Στον Κύριο ή μη δι ευχών αγίων και αγγέλων;

Κι Ο Λόγος σαρξ εγένετο κι οι λόγοι σαρκούνται.

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

''Πως εκδικούνται οι νεκροί''

Γράμμα του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς σε μια κυρία

Μου γράφεις πως κάτι σε αναστατώνει στον ύπνο. Τρία παιδιά εμφανίζονται μόλις κλείσεις τα μάτια και γελούν μαζί σου, σε κοροϊδεύουν, σε απειλούν και σε τρομάζουν. Πήγες, είπες, σε έξυπνους ανθρώπους και έψαχνες φάρμακο. Εκείνοι σου είπαν: «Δεν είναι τίποτα»! Εσύ τους είπες: «Αφού δεν είναι τίποτα διώξτε αυτό το τέρας από μένα! Μα, μπορεί να μην είναι τίποτα εκείνο που δεν μ’ αφήνει να ησυχάσω ήδη έξι μήνες»; Και εκείνοι σου απάντησαν: «Άλλαξε αέρα, πήγαινε σε χαρούμενες παρέες, να τρέφεσαι καλύτερα. Αυτό είναι απλή υποχονδρία».

Ξέρω, αδελφή, τέτοιους «έξυπνους». Αυτοί έπιασαν στο στόμα τους έτσι μερικές λέξεις όπως «υποχονδρία», «τηλεπάθεια», «αυθυποβολή», με τις οποίες προσπερνούν την αδιαμφισβήτητη πνευματική πραγματικότητα και σε καθημερινή βάση μιλούν στον αέρα, με ελαφρότητα και άγνοια σαν να μιλά το κρασί.

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

‘’ακρόαση’’ καρδιάς ή νοός


Με αφορμή την πρόταση, να ακούμε την καρδιά μας, κάποιοι απροϋπόθετα φαίνονται προνομιούχοι έναντι άλλων, γιατί όντως, ακούνε την καρδιά τους.

Όταν όμως αυτό μεταφραστεί σε ‘’υπηρέτηση’’ του τι τραβάει η ψυχή τους, ιεραρχώντας πάνω απ’όλα, το ένστικτο, υποτιμάται η λογική, ο (εκ Θεού) λόγος και Ο Λόγος.

Λίγες φορές παρατηρήσαμε ανθρώπους που δρούσαν έτσι, να έχουν σπάσει τα μούτρα τους από τις λανθασμένες τους επιλογές;

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

ΤΟ «ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ» ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

Τό Μυστήριο τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Χριστοῦ
Τό ἅγιο Βάπτισμα, σύμφωνα μέ τή πίστη τῆς Ἐκκλησίας μας, καθαρίζει τήν ψυχή ἀπό κάθε ἁμαρτία, καθιστώντας την ὁλόλευκη καί λαμπερή. Αὐτή τήν καθαρότητα, ἔχουμε χρέος νά τήν διατηροῦμε μέχρι τό τέλος τῆς ζωῆς μας, δηλαδή νά ἀπέχουμε ἀπό κάθε ἁμαρτία καί νά ζοῦμε ὅπως θέλει ὁ Θεός. Ἁμαρτία εἶναι κάθε πράξη, κάθε λόγος καί κάθε σκέψη, ἀντίθετη μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Καί ἐπειδή ὁ Θεός θέλει πάντα τό καλό, ἁμαρτία εἶναι σέ γενικές γραμμές τό κακό. Οἱ ἁμαρτίες μοιάζουν μέ τεῖχος, πού μπαίνει ἀνάμεσα στόν Θεό καί στόν ἄνθρωπο καί μᾶς ἐμποδίζει νά γνωρίζουμε τόν Θεό, νά Τόν αἰσθανόμεθα καί νά ἀπολαμβάνουμε τίς δωρεές Του. Οἱ ἁμαρτίες, ἄν καί στήν ἀρχή ἐμφανίζονται ὡς κάτι εὐχάριστο, εἶναι οἱ ἀλυσσίδες πού μᾶς δένουν ἀσφυκτικά καί μᾶς κάνουν δυστυχισμένους. Ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιά νά ἔχουμε πραγματική σχέση μέ τόν Θεό, εἶναι ἡ ἀπαλλαγή μας ἀπό τήν ἁμαρτία.