Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

ευχή καθημερινή αγ.Παϊσίου

Κύριε ημών Ιησού Χριστέ,
Μην εγκαταλείπεις τούς δούλους Σου πού ζουν μακριά από την Εκκλησία, ή αγάπη Σου να ενεργήσει και να τούς φέρει όλους κοντά Σου.
– Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου πού υποφέρουν από τον καρκίνο.
– Των δούλων Σου πού υποφέρουν από μικρά ή μεγάλα νοσήματα. 
– Των δ
ούλων Σου πού υποφέρουν από σωματικές αναπηρίες.
– Των δούλων Σου πού υποφέρουν από ψυχικές αναπηρίες.
– Μνήσθητι των αρχόντων και βοήθησον αυτούς να κυβερνούν χριστιανικά.
– Μνήσθητι, Κύριε, των παιδιών πού προέρχονται από προβληματικές οικογένειες.
– Των προβληματικών οικογενειών και των διαζευγμένων.

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Ψυχοσάββατο και Κυριακή της κρίσεως


Με αφορμή αυτό το βίντεο,


‘’σήμερα’’ ψυχοσάββατο και αύριο της Κρίσεως, μεταξύ ‘’μύθου’’ και πραγματικότητος, δυο σκέψεις. 

Αφορά, φυσικά τον πραγματικό αγώνα για κάθε ΨΥΧΗ,  ενδεδυμένες προς το παρόν (ζωντανοί) με δερμάτινους χιτώνες που θα απεκδυθούν αυτούς (‘’νεκροί’’).

Ζωντανοί και νεκροί, με πολύ ‘’νερό’’ στο κρασί μας όσον αφορά την έννοια των όρων, αφού η βαθύτερη έννοια της ζωής είναι διαφορετική από αυτήν που εννοούν κάποιοι, πιο επιδερμικά κρίνοντες και εξαντλώντας την ζωή στα βιολογικά και χοϊκά, χωρίς να συνυπολογίζουν την ΑΘΑΝΑΤΗ ψυχή. Με εμάς, εκτός των τειχών*** της Ζωής, να Την πολιορκούμε και εισέλθουμε ‘’νεκροί’’ και τεθανατωμένοι τη αμαρτία όντες, παρά το αντίθετο επειδή κατοπτρικά έτσι νομίζουμε (εξ εσόπτρου και εν αινίγματι).   

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

από αγιοτόκο καππαδοκία (κάποιες αναρτήσεις)

Διαβάστε σήμερα στην Ιστοσελίδα μας

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε


Σε συνέχεια των ερώτων

Λέει ο αγ.Πορφύριος, ότι τα παιδιά είναι θησαυρός και ερμηνεύοντας πάλι οι άγιοι, αναφέρονται ότι το αυξάνεσθε και πληθύνεσθε εντός του παραδείσου, αφορούσε αρετές, αφού ο Αδάμ ''έγνω'' την Εύα ΕΚΤΟΣ παραδείσου...

Στα έσχατα και στην κόλαση, το σκοτάδι θα είναι τόσο πυκνό, που θα πιάνεται…

Θησαυρός και αρετές με αντίποδα σκοτάδι, όλα ψαυστά, εξαρτωμένου από το που θα είμαστε.

‘’Γεννά’’ και ο πατριάρχης Ιακώβ τεκνία από πράξη και θεωρία, (Λεία και Ραχήλ) και δούλες αυτών. Εκ σώματος (κυράς) και σάρκας (δούλης), νοός (κυρίας) και διανοίας (δούλης) τα τεκνία σύνολο δώδεκα, όσες και οι φυλές του Ισραήλ, (νους ορώμενος τω Θεώ) ώστε σε πνευματική τελειότητα (1000) νάναι οι αναφερόμενες 144.000 (12Χ12 σε χιλιάδες) με την σφραγίδα του Αρνίου κατά την αποκάλυψη, σεσωσμένοι*.

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

‘’έρωτες’’

…όπως δεν φταίει ο ίδιος ο Μέγας Βασίλειος ούτε ο ίδιος ο αγ.Νικόλαος για την εμφανιζόμενη έκφυλη μορφή συνεπεία του πλάνου κοσμικού πνεύματος, του σαρκολατρικού, έτσι δεν φταίει και ο άγιος (άγιοι) Ουαλεντίνος για την σαρκολατρικοκεντρική εκφύλιση του έρωτος, που εξαντλείται στην επιδερμική σεξολογία...

Μιας έννοιας με διττή έως άκρων σημασία.

Όμοια εις ύψος και πλάτος (σταυροειδή) έννοια με το ΦΩΣ – ΟΦΙΣ (όψις και έρως) από Ανατολών έως Δυσμάς και από Άρκτου έως Μεσημβρίας, του όλου ΑΔΑΜ (αρχικά). Παλαιού ή ανακαινισθέντος.  

Εκ των ακολουθούμενων (ορθίου κρεμασθέντος επί της ράβδου του Μωσέως ή του έρποντος δηλητηριώδους) ενός εκάστου, κατά την ελεύθερη επιλογή του, εμπνέεται και ‘’καλύπτεται’’ το πρόσωπο με προσωπείο, φωτεινό ή σκοτεινό, ούσα η ΟΨΙΣ μας... και εμπεριεχόμενη ουσία.

Περί τοῦ Θείου ῎Ερωτος / Γέροντος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτου

Η ψυχή του Χριστιανού πρέπει να είναι λεπτή, να είναι ευαίσθητη, να είναι αισθηματική, να πετάει, όλο να πετάει, να ζει μες στα όνειρα. Να πετάει μες στ΄ άπειρο, μες στ΄ άστρα, μες στα μεγαλεία του Θεού, μες στη σιωπή.

Όποιος θέλει να γίνει χριστιανός, πρέπει πρώτα να γίνει ποιητής. Αυτό είναι! Πρέπει να πονάεις. Ν΄ αγαπάεις και να πονάεις. Να πονάεις γι΄ αυτόν που αγαπάεις. Η αγάπη κάνει κόπο για τον αγαπημένο. Όλη νύκτα τρέχει, αγρυπνεί, ματώνει τα πόδια, για να συναντηθεί με τον αγαπημένο. Κάνει θυσίες, δεν λογαριάζεις τίποτα, ούτε απειλές, ούτε δυσκολίες, εξαιτίας της αγάπης. Η αγάπη προς τον Χριστό είναι άλλο πράγμα, απείρως ανώτερο.

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Περί ασώτου και σωτηρίας


Αναφέρεται ότι κι αν όλη η Αγία Γραφή χανόταν και έμενε μόνο το ευαγγέλιο του ασώτου* θα δινόταν το νόημα και ο δρόμος και ο σκοπός του ανθρώπου.

Στης ίδιας ημέρας τον Απόστολο* και μόνο ο τίτλος ορίζει την βάση και το θεμέλιο: πάντα μοι έξεστιν, αλλ’ ου πάντα συμφέρει**.

Ναι, είμαστε ελεύθεροι, αλλά δεν μας συμφέρει να εξουσιαζόμαστε. Να κολλήσουμε ως εις πόρνη και να γίνουν τα μέλη του σώματός μας, μέλη πόρνης (κοιλίας και βρωμάτων) αντί μέλη Χριστού, ελεύθερα εν Κυρίω.

Λέει ο άγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς στο Όταν Ξημερώσει η Ημέρα της Αφύπνισης…

Μήν θεωρες τίποτε γιά στόχο τς ζως σου κτός πό τήν σωτηρία τς ψυχς.

Κάθε λλο δανικό, πού ο νθρωποι σέ κάποια στιγμή προβάλλουν ς στόχο, δέν εναι λλο παρά να κίνητρο παραπάνω -άν χι μεσο μέσον- γιά τήν σωτηρία τς ψυχς.