Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2012

Στο μάτι του κυκλώνα η Ελλάδα, και το μάτι του κύκλωπα....


Μια άλλη όψη των 3 Π

Παπανδρέου
Παπακωνσταντίνου
Προβόπουλος.

σε σχέση με το Π+ατμος…. 


(κι όποιος ζητά να ανακαλύψει, του αποκαλύπτεται...)

Για να τα πάρουμε όμως τα πράματα από την αρχή…

---------------

Ο καλός Θεός, μας έδωσε δύο μάτια, ώστε με την εφαρμογή της "φυσικής" όρασης να αντιλαμβανόμαστε το βάθος πεδίου, που ενώ πάλι αποτυπώνεται δισδιάστατα ως εικόνα, αφήνει ένα νοητό ίχνος και της τρίτης διαστάσεως.

Στην διάκρισή μας επαφίεται η εκμετάλλευση κάθε τέτοιου εμφανιζόμενου στο οπτικό μας πεδίο, μικροστοιχείο που οδηγεί νου και καρδιά, στο βάθος των πραγμάτων, στις αιτίες πίσω από τα δισδιάστατα φαινόμενα, αυτά, που αλώνοντας το νου, τον παγιδεύουν στην πειθώ των εξωτερικών αισθητηρίων, λες και δεν υπάρχει και κάτι άλλο.

Κι όμως, όσο εντονότερο είναι το φως από τη μία πλευρά του παραπετάσματος, τόσο πιο έντονες είναι και οι σκιές από την άλλη. Πως αλήθεια θα μπορούσε να μας φαίνεται ότι τα πράματα γίνονται ολοέν και πιο σκοτεινά, αν από την άλλη δεν πλήθαινε ισόποσα το Φως;

Το Φως προηγείται κι οι σκιές έπονται*. Στον χώρο που ζούμε, στην χώρα της στάσεως, όχι του απέναντι, αλλά του κατέναντι, ο άνθρωπος έχει να κάνει



πολύ και υπεράνθρωπο αγώνα, για να ανέβει από το κράτος της παραφύσης στην φύση. 

Έχει με την (ορθή) του πίστη να πολεμήσει και τον υπερμεγέθη (σε σχέση με αυτόν) κύκλωπα (της μονοδιάστατης όρασης) με την πολυευρηματικότητα του Οδυσσέα και την βοήθεια της θεάς Αθηνάς (θεάς της σοφίας), αλλά και τον Γολιάθ, που πάλι ως μικρόσωμος Δαβίδ έχει μόνο ένα όπλο να προσθέσει στον αγώνα του, για να εξέλθει νικηφόρος. Την πίστη του Τριαδικού Θεού. Του Θεού της Σοφίας.

Κι αυτός, όπως και ο κύκλωπας νικιέται με εύστοχη βολή στο ‘’δόξα Πατρί’’ ή την άλλη όψη του ‘’τρίτου ματιού’’.

Κι εμείς, ακολουθούντες τα ίδια χνάρια, καλούμαστε διαχρονικά με ανάλογους αγώνες* (*στο σχόλιο), να εξέλθουμε νικητές, από το μάτι του κυκλώνα, που έχουμε στοχευθεί και ως Έλληνες και προπάντων ως Ορθόδοξοι.

Καλό θα ήταν, να νικήσουμε τον μονόφθαλμο Κύκλωπα, τον Πολύφημο (όνομα και πράμα) γιατί η πολυδιαφήμισή του, και η εμμονή στην πολυδυναμία του (κατά φαντασίαν κοσμοκρατορία) τον κάνει ισχυρότερο και εμάς ασθενέστερους.

Στον χώρο μας, πρώτα βλέπουμε τον Ησαύ να γεννιέται και μετά τον Ιακώβ (με επηλειμένη την χείρα του επί της πτέρνας του Ησαύ). Κι όμως, στα δίδυμα, ο πρώτος συλληφθείς, εξέρχεται δεύτερος.

Κι ενώ στην πραγματικότητα το φως προηγείται, εμείς, πίσω από το παραπέτασμα, μέσα στην σκηνή, προηγείται η σκιά.

Ο Κύριος που ενδυναμώνει τα αδύνατα, έρχεται.

Προσθέτει στον Άβραμ το ‘’α’’ της Αγάπης και της Αληθείας στην κεφαλή και τον μετονομάζει/μεταμορφώνει σε Αβραάμ. Προσθέτει στη Σάρα το ‘’ρ’’ της δικαιοσύνης στο σώμα, ώστε να την μετονομάσει Σάρρα. Αυτήν που πίσω από το παραπέτασμα, εντός της σκηνής, δυσπιστεί για το θαύμα…

Ήλθε και τότε στον μέγα Κωνσταντίνο που έχει ρίζα την υπομονή, για να δείξει όχι το μονοδιάστατο του αίρεται τον σταυρό σας, ως υπομονή, αλλά και το ελπιδοφόρο αλλά και νικηφόρο σημείο στον ουρανό, ‘’εν τούτω νίκα’’.

Έρχεται και σήμερα, ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ Ο ΚΥΡΙΟΣ, συμπλέων και συνοδοιπορών μεθ’ ημών (έως της συντελείας, όπως μας εβεβαίωσε) θεραπεύων ημάς εκ των ασθενειών ημών, ο Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών….

Προσθέτει με μυστικό τρόπο, εκείνο το ευλογημένο ίχνος εξόδου, που αποκρύπτεται από τους σοφούς και τους δυνατούς της γης, και εμφανίζεται στα μωρά αυτού του κόσμου. 

Προσθέτει εμφανώς την παρουσία Του ως Χ (Χριστός) και ως Ρ (δικαιοσύνη) και αφήνει την Δαμανάκη, ως έχει. Δαμανάκη. Κι εμάς τους γραφικούς ελπίζοντες στον Κύριο, φαίνεται για μια στιγμή ως δραχμανάκη, για να μας εντυπώσει και ενεχειρίσει την ελπίδα της σωτηρίας Του, σε αντίθεση της απογοήτευσης που προσθέτουν τα φαινόμενα που ορώμενα μονοδιάστατα, μάλλον φόβο προξενούν.

Κι όλου ξέρουμε, πως η μία όψη είναι η ελπίδα κι η άλλη φόβος. Ερχόμενος ο άγγελος μηνυεί ‘’μη φοβού’’ γεννώντας ελπίδα. Κυριαρχών όμως ο φόβος, συστέλλεται η ελπίδα, σβήνει από καρδιά και από νου, παραδιδόμενα αυτά στο σκότος, που αντιστρατεύεται το Φως.

Εμείς, θα εκμεταλλευτούμε τον κύκλωπα και το μάτι του κυκλώνα. Θα δούμε με άλλο μάτι την δραχμανάκη και τον προκαλούμενο φόβο, όχι ως μούδιασμα προς τα κάτω, αλλά ως εφαλτήριο προς τα άνω.

Θέλετε να δείτε κι άλλη μία ‘’παρέμβαση’’ ζωντανής αποκαλύψεως; για να μην μείνουμε σε ένα τυχαίο λογοπαίγνιο; Δαμανάκη/δ(ρ)α(χ)μανάκη; 

Ατμίδα νέφους εκάλυψε την περιοχή και φλόγες πυρός επικάθησαν επί τας κεφαλάς των μαθητών (σύνολο 120) όπως μας γνωστοποιείται από τις Πράξεις των Αποστόλων.

Από το πάντες γαρ απόστολοι, η αποκάλυψη μας έρχεται κατά τάξη και ετοιμότητα…

Π+άτμος

Αλλά! Κατά βαθμίδα.

Πίστη στην Πρόνοια; Αποκάλυψη αναλογική, δλδ βλέπουμε την Πρόνοιά Του.
Πίστη στην προστασία; Αποκάλυψη αναλογική, δλδ βλέπουμε την Προστασία Του.
Πίστη στον Παράκλητο; Αποκάλυψη αναλογική, δλδ βλέπουμε την Παρουσία Του Παρακλήτου.


Στον κάθετο πνευματικό κύκλο**, στην σελίδα 113 και στο υποκεφάλαιο ‘’ολοκλήρωση του θείου έργου’’ … σε δυο τρεις μετέπειτα σελιδούλες… αναφέρεται σχετικά.

Π
Π + ατμος (ατμίδα νέφους) = αποκάλυψη
Π

Αποκάλυψη, κατά τάξη και ετοιμότητα.

Κι η ‘’άλλη’’ όψη, η ορώμενη, η επιβουλευόμενη την ελευθερία μας, εθνική και σε πολλά άλλα επίπεδα, πάλι με τρία Π έχει πρόσφατα αποκαλυφθεί:

Παπανδρέου
Παπακωνσταντίνου
Προβόπουλος.

…θέλει ανδρειοσύνη η έξοδος, γιαυτό και ο πρωτόκλητος ήταν ο Ανδρέας!

…θέλει όχι μόνο υπομονή, αλλά και το εν τούτω νίκα για να προχωρήσουμε εμείς οι Έλληνες κι η ανθρωπότητα γενικότερα. Ή μήπως δεν είναι μία πρόβα τζενεράλε η Ελλάδα ως πρώτο και κυριότερο πειραματόζωο; Ή μήπως στην όλη οικουμένη η Ελλάδα δεν υπέχει ως φωτοδότης, το μάτι;

Αυτό θέλουν να τυφλώσουν. Αυτό θέλουν να ασθενήσουν, κι ας ‘’φαίνεται’’ πως έτσι θα μας ‘’σώσουν’’… κατά το : ‘’Η Ελλάδα πρέπει να καταπιεί το φάρμακο που της συνταγογραφήσαμε…’’.

Κι επειδή κάποια πράματα δεν φαίνονται δια γυμνού οφθαλμού, οι δικές μας προτάσεις για συναίνεση, είναι :  

Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού του Ζώντος, ελέησόν μας!
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς! Άγιοι του Θεού, πρεσβεύετε υπέρ ημών!!!

  

[το παρόν συνεγράφη με αφορμή το μάτι του κυκλώνα -που μας έδωσε δεσμό ο αδελφός Σπύρος Νίκας στο fb- και την κυρία Δ(ρ)α(χ)μανάκη...] αλλά και την απάντηση ότι το "εν τούτω νίκα" δεν φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού... (που φυσικά δεν ήταν προσωπική παρατήρηση).

  
-------

- συνέχεια περί καλού και κακού –(όχι τυχαία +27 Ιαν...


σε έντυπη μορφή εδώ: Κάθετος Πνευματικός Κύκλος
(οδοιπορικό της σοφίας του ανθρώπου)


ολόκληρο και το υποκεφάλαιο ολοκλήρωση του θείου έργου, εδώ (scribd) 



1 σχόλιο:

  1. ...όταν ήταν να προετοιμάσουν τον Δαβίδ να ''αμυνθεί'' ενάντια στον Γολιάθ, και τι δεν του προσθέσανε. Κράνος να μην φάει καμμιά μπουνιά στο κεφάλι και διαλύσει. Κάτι βαρύ στα χέρια, κάτι βαρύ στα πόδια... όλα όμως αυτά, τον γονατίσανε από το βάρος και σίγουρα θα έχανε αυτά. Αυτή ήταν ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ η γνώμη του κόσμου ότι έτσι πρέπει να αμυνόμαστε... αλλά έτσι έχανε την ταχύτητά του... οπότε, τι έκανε; τα πέταξε όλα τα (κοσμικά) εφόδια και πήρε ΜΟΝΟ 5 πέτρες... Το Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με

    ΑπάντησηΔιαγραφή