Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

Ἡ δύναμη του σαρανταλείτουργου

Ὁ Γε­ρό-Δα­νι­ήλ ὁ ἁ­γιο­ρεί­της (+1929), ὁ σο­φός ἡ­συ­χα­στής τῶν Κα­του­να­κί­ων, ἔ­χει κα­τα­χω­ρι­σμέ­νο στά χει­ρό­γρα­φά του καί τό ἀ­κό­λου­θο πε­ρι­στα­τι­κό, πού συ­νέ­βη τό 1869 στήν πα­τρί­δα του, τή Σμύρ­νη. 

Κά­ποιος ἐ­νά­ρε­τος χρι­στια­νός κά­λε­σε στά τε­λευ­ταῖ­α της ζω­ῆς τοῦ τόν πνευ­μα­τι­κό του πά­πα-Δη­μή­τρη καί τοῦ εἶ­πε:-Ἐ­γώ σή­με­ρα πε­θαί­νω. Πές μου, σέ πα­ρα­κα­λῶ, τί πρέ­πει νά κά­νω τήν κρί­σι­μη τού­τη ὥ­ρα; 

Ὁ ἱ­ε­ρέ­ας, γνω­ρί­ζον­τας τήν ἀ­ρε­τή του καί τή μυ­στη­ρι­α­κή προ­ε­τοι­μα­σί­α του, τοῦ πρό­τει­νε τό ἑ­ξῆς:-Δῶ­σε ἐν­το­λή νά σοῦ κά­νουν με­τά τό θά­να­τό σου τα­κτι­κό σα­ραν­τα­λεί­τουρ­γο σ’ ἕ­να ἐ­ξωκ­κλή­σι. Ἔ­τσι κι ἔ­γι­νε. 

Ὁ κύρ-Δη­μή­τρης -αὐ­τό ἦ­ταν τό ὄ­νο­μά του- ἄ­φη­σε ἐν­το­λή στό γιό του νά κά­νει με­τά τήν κοί­μη­σή του σα­ραν­τα­λεί­τουρ­γο. Κι ἐ­κεῖ­νος, ὑ­πα­κού­ον­τας στήν τε­λευ­ταί­α ἐ­πι­θυ­μί­α τοῦ κα­λοῦ του πα­τέ­ρα, ἀ­νέ­θε­σε χω­ρίς κα­θυ­στέ­ρη­ση τήν ἐ­κτέ­λε­σή της

Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2014

H Προσκύνηση των Μάγων..

(Απόσπασμα από τον Λόγο στην Γέννηση του Χριστού του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού)

Ο Κύρος, ο βασιλεύς των Περσών, είχε κατασκευάσει ένα ναό και είχε τοποθετήσει μέσα χρυσούς και αργυρούς ανδριάντες των θεών και τον είχε διακοσμήσει με πολυτίμους λίθους. Εκείνες λοιπόν τις ημέρες , σύμφωνα με όσα μας πληροφορούν τα γραμμένα υπομνήματα, μπήκε ο τότε βασιλεύς στο ιερό, για να ζητήση εξήγησι σε κάποια του όνειρα, και ο ιερεύς Προύπιππος του είπε:
— Τα συγχαρητήριά μου, βασιλιά μου. Η Ήρα συνέλαβε.
Ο βασιλεύς χαμογέλασε και είπε:
— Αυτή που πέθανε, μου λες ότι συνέλαβε;
— Ναι, αυτή που πέθανε ανέζησε και γεννά ζωή.
— Τί θέλεις να πης, ξεκαθάρισέ το.
— Κύριέ μου, πραγματικά πάνω στην ώρα κατέφθασες εδώ. Γιατί όλη την νύκτα

Το χειρουργείο των Αγγέλων... ένα θαυμαστό γεγονός.

Παραμονή εκλογών, βρίσκομαι στο Αεροδρόμιο- η ώρα τρεις μετά τα μεσάνυχτα. Στις τρεις και μισή πάω για επιβίβαση. Κόσμος πολύς. Στο ταξί μπήκε ένα παλικάρι.
-Καλημέρα! Πειραιά, παρακαλώ.
-Λεβέντη μου, στον ουρανό σε γύρευα, στη γη βρέθηκες!
-Γιατί το λέτε αυτό;
-Καλύτερη διαδρομή δεν θα μπορούσε να μου τύχει! Στον Πειραιά μένω και εγώ!
-Α, ωραία! Σε πάω στο σπίτι σου, ε;
-Ακριβώς. Είμαι άυπνη δεκαπέντε ώρες νομίζω πως έχω κι εγώ δικαίωμα ξεκούρασης και ύπνου.
-Δεκαπέντε ώρες οδηγείτε;
-Όχι, δεκαπέντε ώρες είμαι μέσα στο ταξί.
-Πώς αντέχεις τόσες ώρες; Και δεν... φοβάσαι τη νύχτα;
-Όταν έχεις δυνατή πίστη στον Θεό, δεν φοβάσαι τίποτε, νιώθεις ασφαλής.
-Έχεις δίκιο, βλέπω και τις εικόνες σου, ακούς και τον σταθμό της Εκκλησίας.

Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2014

Γιατί οι άνθρωποι εχθρεύονται την Αλήθεια;

Αγίου Λουκά
Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

«Και ελθόντι αυτώ εις το ιερόν προσήλθον αυτώ διδάσκοντι οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι τον λαού λέγοντες· εν ποία εξουσία ταύτα ποιείς, και τις σοι έδωκε την εξουσίαν ταύτην;» (Μτ. 21, 23). Γιατί έκαναν στον Κύριο Ιησού Χριστό μία τέτοια ερώτηση; Και είναι σίγουρο ότι τον ρώτησαν με θυμό. «Πώς τολμάς εσύ να διδάσκεις το λαό; Ποιος σου το επέτρεψε, ποιος σου έδωσε αυτό το δικαίωμα; Εμείς μόνον έχουμε την εξουσία να διδάσκουμε το λαό».


Την απάντηση που τους έδωσε ο Κύριος Ιησούς Χριστός κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να δώσει. Αν στη θέση του βρισκόταν κάποιος που δεν είχε εξουσία να διδάσκει θα έχανε τον εαυτό του μπροστά στους αρχιερείς και τους πρεσβυτέρους και το πρώτο πράγμα που θα προσπαθούσε να κάνει θα ήταν να δικαιολογήσει

Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2014

Ερμηνεία της εικόνας της Γεννήσεως του Κυρίου ! (Φώτης Κόντογλου!)

Ἡ Γ έ ν ν η σ ι ς 
Eἱκόνισον βουνὸν βραχῶδες, ἀλλ' εὔχαρι καὶ φωτεινόχρωμον, καὶ εἰς τὴν μέσην σπήλαιον, καὶ μέσα εἰς αὐτὸ ,τὴν φάτνην μὲ τὸν Χριστὸν νήπιον ἐσπαργανωμένον, καὶ ἐπάνωθέν Του ὲν βόδι καὶ ἓν ἄλογον ἢ ὀνάριον, ὁποὺ τὸν ζεσταίνουν μὲ τὴν ἀναπνοήν των.  

 Ἡ Θεοτόκος εἷναι ἐξηπλωμένη ἐπάνω εἰς ἓν στρωσίδι, μὲ τὴν κεφαλὴν αὐτῆς ἀκουμβζισμένην εἰς τὸ δεξιὸν χέρι Της, τυλιγμένη εἰς τὸ μαφόριόν Της. Τὸ ἅγιον πρόσωπόν Της εἷναι σκεπτικὸν καὶ περιχυμένον μὲ γλυκεῖαν μελαγχολίαν.

 Ἑπάνω ἀπὸ τὸ σπήλαιον, εἰκονίζεται ὁ οὐρανός, ἀπὸ ὅπου κατέρχεται ἀκτὶνα θεϊκοῦ φωτός, εἰς τὴν ὁποίαν κρέμεται ὁ Ἁστὴρ, ὡσὰν δροσοσταλίδα κρεμαμένη ἄνωθεν τῆς κεφαλῆς τοῦ Χριστοῦ. 

Κατὰ τὸ δεξιὸν μέρος τῆς εἰκόνος παρίστανται Ἁγγελοι εἰς στάσιν προσκυνήσεως, κατὰ δὲ τὸ ἀριστερὸν μὲρος ἕτερος φαεσφόρος ἄγγελος φανερώνεται εἰς τοὺς ποιμένας, λέγοντάς των τὴν χαροποιὸν ἀγγελίαν. Οἱ δύο ἀπὸ τοὺς ποιμένας ἀκουμβοῦν εἰς τὸ ραβδί των καὶ βλέπουν μὲ θάμβος πρὸς τὸν ἄγγελον, ὁ δὲ νεώτερος κάθεται διπλοποδισμένος ἐπάνω εἱς μίαν πέτραν καὶ παίζει τὴν φλογὲραν του. Γύρω τους βόσκουν πρόβατα καὶ αἰγίδια.  

Εἰς τὸ κάτω μέρος τῆς εἰκόνος, ἀπὸ τὰ δεξιά, κάθεται συλλογισμένος ὁ δίκαιος Ἱωσήφ, κατὰ τὴν ἱστόρησιν τοῦ Εὐαγγελίου, ὅπου λέγει ὅτι ἐστενοχωρήθη διὰ τὸ γεννηθὲν παιδίον. Καὶ ἐμπρός του ἵσταται ἕνας τσομπάνης γέρων, ἐνδυμένος μέ προβιάν, ὡσὰν νὰ τὸν ἐρωτᾷ τί ἔχει καὶ εἶναι λυπημένος. 

Ἁπὸ δὲ τὸ ἀριστερὸν μέρος τῆς εἰκόνος, εἰς τὴν κάτω γωνίαν, εἷναι ζωγραφισμὲναι δύο γυναῖκες, ἡ μία ἡλικιωμένη ὁποὺ κάθεται, ἔχουσα τὸν Χριστόν, βρέφος, εἰς τὴν ἀγκάλην της καὶ δοκιμάζει μὲ τὸ χέρι της τὸ νερὸν ὁποὺ χύνει ἡ ἄλλη, νέον κοράσιον, μέσα εἰς τὴν κολυμβήθραν. Αὐτὴ ἡ σκηνὴ ἐπιγράφεται τὸ Λουτρόν, καὶ εἷναι ἱστορημένη ἀπὸ τὸ ἀπόκρυφον Εὐαγγέλιον τοῦ Ἰακώβου, ὁποὺ γράφει ὅτι εὑρέθη εἰς τὴν στάνην, ὅπου ἐγεννήθη ὁ Κύριος, μία μαῖα Σαλώμη ὁποὺ ἔπλυνε τὸ βρέφος. 

Καὶ διὰ νὰ μὴ λείπη τίποτε ἀπὸ ὅσα γράφονται εἰς τὸ ἅγιον Εόαγγέλιον περὶ τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου, ἀνάμεσα εἰς τὰ βουνὰ ὁποὺ φαίνονται ὄπισθεν τοῦ σπηλαίου, κατὰ τὸ δεξιὸν μέρος, κάτω ἀπὸ τοὺς Ἀγγέλους, εἰκονίζοντοιι οἱ Τρεῖς Μάγοι, ἐρχόμενοι γρήγορα ἐπάνω εἰς ἄλογα, τὸ ἓν ἄσπρον, τὸ δεύτερον μαῦρον καὶ τὸ τρίτον κόκκινον, δεικνύοντες μὲ χαρὰν τὸν Ἁστέρα, καὶ σπεύδοντες νὰ προσκυνήσουν τὸν ἐνανθρωπήσαντα Κύριον. Ζωγραφίζονται καὶ πεζοί.  

Ὁ περίγυρος τῆς ἁγίας ταύτης εἰκόνος, μὲ τὰ καθέκαστά του, εἷναι τερπνός, διὰ τὸ φαιδρὸν καὶ σωτήριον μυστήριον τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου. Ὁ χρωματισμὸς τῶν βουνῶν εἷναι χαριέστατος καὶ γλυκύς, μὲ ἐλαφρὰ ἰσκιώματα. Ἁγρια πρινάρια καὶ εὐώδη χόρτα, μυρσίνες, θυμάρια καὶ ἄλλα, στολίζουν ταπεινὰ τοὺς βράχους, ὅπως τά βλέπει κοινένας εἰς τὰ εὐλογημένα βουνὰ τῆς πατρίδος μας.  

Φέρει δὲ ἡ εἰκὼν αὕτη τὴν ἐπιγραφὴν: Η ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΣ

Ἡ Γ έ ν ν η σ ι ς

Eἱκόνισον βουνὸν βραχῶδες, ἀλλ' εὔχαρι καὶ φωτεινόχρωμον, καὶ εἰς τὴν μέσην σπήλαιον, καὶ μέσα εἰς αὐτὸ ,τὴν φάτνην μὲ τὸν Χριστὸν νήπιον ἐσπαργανωμένον, καὶ ἐπάνωθέν Του ὲν βόδι καὶ ἓν ἄλογον ἢ ὀνάριον, ὁποὺ τὸν ζεσταίνουν μὲ τὴν ἀναπνοήν των.
Ἡ Θεοτόκος εἷναι ἐξηπλωμένη ἐπάνω εἰς ἓν στρωσίδι, μὲ τὴν κεφαλὴν αὐτῆς ἀκουμβισμένην εἰς τὸ δεξιὸν χέρι Της, τυλιγμένη εἰς τὸ μαφόριόν Της. Τὸ ἅγιον πρόσωπόν Της εἷναι σκεπτικὸν καὶ περιχυμένον μὲ γλυκεῖαν μελαγχολίαν.
Ἑπάνω ἀπὸ τὸ σπήλαιον, εἰκονίζεται ὁ οὐρανός, ἀπὸ ὅπου κατέρχεται ἀκτὶνα θεϊκοῦ φωτός, εἰς τὴν ὁποίαν κρέμεται ὁ Ἁστὴρ, ὡσὰν δροσοσταλίδα κρεμαμένη ἄνωθεν τῆς κεφαλῆς τοῦ Χριστοῦ.
Κατὰ τὸ δεξιὸν μέρος τῆς εἰκόνος παρίστανται Ἁγγελοι εἰς στάσιν προσκυνήσεως, κατὰ δὲ τὸ ἀριστερὸν μὲρος ἕτερος φαεσφόρος ἄγγελος φανερώνεται εἰς τοὺς

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

ψυχική αγνότητα για να αναπαύεται η χάρις

Πώς επανέρχεται, Γέροντα, ο άνθρωπος στην προπτωτική κατάσταση;

– Πρέπει να εξαγνισθεί η καρδιά.

Να αποκτήσει την ψυχική αγνότητα, δηλαδή ειλικρίνεια, τιμιότητα, ανιδιοτέλεια, ταπείνωση, καλοσύνη, ανεξικακία, θυσία. Έτσι συγγενεύει ο άνθρωπος με τον Θεό και αναπαύεται μέσα του η Θεία Χάρις.

Όταν κάποιος έχει την σωματική αγνότητα, αλλά δεν έχει την ψυχική αγνότητα, δεν αναπαύεται ο Θεός σ’ αυτόν, γιατί υπάρχει μέσα του πονηρία, υπερηφάνεια, κακία κ.λπ.

Τότε η ζωή του είναι μια κοροϊδία.

Από εδώ να ξεκινήσετε τον αγώνα σας: Να προσπαθήσετε να αποκτήσετε την ψυχική αγνότητα.


---


...Έναν άνθρωπο αν τον δεις σαν ψυχή, σαν άγγελο ανεβαίνεις αγγελικά στον Ουρανό και η ζωή σου είναι πανηγύρι .. Αν τον δεις σαρκικά, κατεβαίνεις στην κόλαση..


---



Δεν φτάνει μόνο η προσευχή. Το να καίει κανείς κιλά λιβάνι, όταν προσεύχεται αν ο νους του είναι γεμάτος από κακούς

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

Για την σύλληψη της Παναγίας από την αγία θεοπρομήτορα Άννα


Απόστολος 9 Δεκ

ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ Δ´ 22 - 27
22 γέγραπται γὰρ ὅτι Ἀβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν, ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας.23 ἀλλ’ ὁ μὲν ἐκ τῆς παιδίσκης κατὰ σάρκα γεγέννηται, ὁ δὲ ἐκ τῆς ἐλευθέρας δι’ ἐπαγγελίας.24 ἅτινά ἐστιν ἀλληγορούμενα. αὗται γάρ εἰσι δύο διαθῆκαι, μία μὲν ἀπὸ ὄρους Σινᾶ, εἰς δουλείαν γεννῶσα, ἥτις ἐστὶν Ἄγαρ· 25 τὸ γὰρ Ἄγαρ Σινᾶ ὄρος ἐστὶν ἐν τῇ Ἀραβίᾳ, συστοιχεῖ δὲ τῇ νῦν Ἰερουσαλήμ, δουλεύει δὲ μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς· 26 ἡ δὲ ἄνω Ἰερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν, ἥτις ἐστὶ μήτηρ πάντων ἡμῶν. 27 γέγραπται γάρ· εὐφράνθητι στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα, ῥῆξον καὶ βόησον ἡ οὐκ ὠδίνουσα· ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα.

Ευαγγέλιον: 
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Η´ 16 - 21
16 Οὐδεὶς δὲ λύχνον ἅψας καλύπτει αὐτὸν σκεύει ἢ ὑποκάτω κλίνης τίθησιν, ἀλλ’ ἐπὶ λυχνίας ἐπιτίθησιν, ἵνα οἱ εἰσπορευόμενοι βλέπωσι τὸ φῶς. 17 οὐ γάρ ἐστι κρυπτὸν ὃ οὐ φανερὸν γενήσεται, οὐδὲ ἀπόκρυφον ὃ οὐ γνωσθήσεται καὶ εἰς φανερὸν ἔλθῃ. 18 βλέπετε οὖν πῶς ἀκούετε· ὃς γὰρ ἐὰν ἔχῃ, δοθήσεται αὐτῷ, καὶ ὃς ἐὰν μὴ ἔχῃ, καὶ ὃ δοκεῖ ἔχειν ἀρθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ. 19 Παρεγένοντο δὲ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἠδύναντο συντυχεῖν αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον. 20 καὶ ἀπηγγέλη αὐτῷ λεγόντων· Ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἑστήκασιν ἔξω ἰδεῖν σε θέλοντες. 21 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν πρὸς αὐτούς· Μήτηρ μου καὶ ἀδελφοί μου οὗτοί εἰσιν οἱ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ἀκούοντες καὶ ποιοῦντες αὐτόν.
  
και... μετά τα ''φυσικά'' τέκνα, που απλωνόντουσαν οριζοντίως και κατακυρίευαν την γη, δια της συλλήψεως της Θεοτόκου από την αγία θεοπρομήτορα Άννα, ανοίγει η ευτεκνία η πνευματική. Η κάθετος. Μια απαραίτητη ευτεκνία που δι Αυτής, ''πολιορκείται'' και κατακτάται ο ουρανός, όπου πατούν πόδες πραέων. Αναφέρθηκε από την ΠΔ στην Γένεση η ευλογία του Θεού, αυξάνεσθε και πληθύνεσθε, αλλά !! ο Αδάμ ‘’έγνω’’ την Εύα, μετά την πτώση.

Η καθ’ύλην ευλογία ήταν για τις αρετές που απαθώς κατακτούνται. Έτσι, όπως μας διασαφηνίζει ο γέροντας Παΐσιος, η υπέρμετρος απάθεια του ζεύγους Ιωακείμ και Άννης (Hannah = εύνοια, χάρη) ήταν η καλή αιτία απόδοσης του υπέρτιμου εξ αυτών, καρπού, του δοχείου της χάριτος Θεοτόκου.       

Αυτά τα τεκνία (χαρίσματα) κι αυτής την ατεκνίας την λύσιν δι ευχών να μας

Η Θαυματουργή Αγία Εικόνα της Παναγίας Ιεροσολιμίτισσας

Η Θαυματουργή Αγία Εικόνα της Παναγίας Ιεροσολιμίτισσας έχει αγιογραφηθεί τον 19ο αιώνα. Φέρει χρονολογία 1870 και έχει το εξής ιστορικό:
Υπήρχε τον καιρό εκείνο μία αγιογράφος Μοναχή ονόματι Τατιανή, της Ρωσικής Ιεράς Μονής της Μυροφόρου Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής, που βρίσκεται στους πρόποδες του απέναντι της Ιερουσαλήμ Όρους των Ελαιών.
Είδε η Τατιανή καθώς κοιμόταν το εξής Όραμα: Είδε ότι την επισκέφθηκε στο κελλί της μία άγνωστη Μοναχή, η οποία της είπε: «Αδελφή Τατιανή, ήλθα να με ζωγραφίσεις».
Η Τατιανή απάντησε: «Ευλόγησον, αδελφή, αλλά εγώ είμαι αγιογράφος και όχι ζωγράφος». Και η Επισκέπτρια της λέγει: «Τότε να με αγιογραφήσεις».
Η Τατιανή εξεπλάγη με το θάρρος της ξένης και απεκρίθη: «Δεν έχω ξύλο

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

γέροντος Πορφυρίου (για τον 90ό ψαλμό)

Μοῦ λέει κάποια φορὰ ὁ Γέροντας, «ἔχω μία κασέτα ἐκεῖ. Πάρε την καὶ βάλε τη στὸ μαγνητόφωνο». Τὴν ἔβαλα καὶ ἄκουσα τὴ φωνὴ τοῦ Γέροντα ποὺ διάβαζε ἕναν ψαλμό.

«Ἦρθε ἐδῶ ἕνας νεαρὸς φοιτητὴς ἀπὸ τὴν Πάτρα», μοῦ ἐξήγησε, «ὁ ὁποῖος εἶχε ψυχολογικὰ προβλήματα καὶ τὸν κράτησα μερικὲς μέρες. Τώρα εἶναι καλύτερα. Προχθὲς μοῦ λέει, “σὲ παρακαλῶ, Γέροντα, νὰ μοῦ γράψεις ἕναν ψαλμὸ στὸ μαγνητόφωνο, γιὰ νὰ βάζω νὰ τὸν ἀκούω”. Λέω, “φέρε τὸ Ψαλτήριο καὶ ἄνοιξέ το σὲ ὅποια σελίδα θὲς ἐσύ.

Ἐσὺ νὰ προσέχεις στὸν Ψαλμὸ κι ἐγὼ θὰ τὸν διαβάζω γιὰ νὰ γραφτεῖ στὸ μαγνητόφωνο”. Ὁ φοιτητής, ὁ ὁποῖος καθόταν τρία μέτρα μακριά μου, ἄνοιξε τὸ βιβλίο σὲ μιὰ σελίδα κι ἐγὼ ἄρχισα νὰ λέω τὸν ψαλμὸ καὶ τὸ μαγνητόφωνο τὸν ἔγραφε. Ὅταν τελείωσα, τοῦ λέγω, “ἔχει ἄλλο; Μήπως ἔκανα κάποιο λάθος;”.

Αὐτὸς ἔκανε τὸν σταυρό του. “Γιατί κουνήθηκες;” τοῦ λέω. “Τὸν σταυρό μου ἔκανα, Γέροντα. Ἐσὺ εἶσαι στὸ κρεβάτι σου κι ἐγὼ ἔχω τὸ βιβλίο τῶν Ψαλμῶν καὶ εἶμαι τρία μέτρα μακριά σου. Καὶ εἶδες τὸν ψαλμὸ ποὺ ἄνοιξα καὶ διάβαζες ἀπὸ μέσα καὶ ἤξερες ἀκόμη καὶ σὲ ποιὰ σελίδα εἶναι;”. Τὸν χτύπησα ἔτσι λιγάκι. Δὲν ἔπρεπε νὰ κουνηθεῖ *. Κατάλαβες, Γιάννη, τί τοῦ ἔκανα; Ἦταν ὁ ἐνενηκοστὸς ψαλμός».


Ἀπὸ τὸ βιβλίο “Ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ“ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ “ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ“



---


90. Για να εξαφανιστεί ο διάβολος, όταν παρουσιάζεται σε άνθρωπο και τον τρομάζει.


ΨΑΛΤΗΡΙΟΝ


----


Μιὰ ἡμέρα πῆγε στὸ Ἡσυχαστήριο, γιὰ νὰ δεῖ τὸν Γέροντα, ἕνας ἄνθρωπος ἀπὸ ἕνα

Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2014

άγιος ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ και το ΑΠΟΛΛΟ 13

θεία επέμβαση

Γέροντα, γιατί πρέπει να ζητάμε από τον Θεό να μας βοηθάη ,αφού ξέρει τις ανάγκες μας;

- Γιατί υπάρχει ελευθερία. Και μάλιστα, όταν πονάμε για τον πλησίον μας και Τον παρακαλούμε να τον βοηθήση, πολύ συγκινείται ο Θεός ,γιατί τότε επεμβαίνει, χωρίς να παραβιάζεται το αυτεξούσιο. Ο Θεός έχει όλη την καλή διάθεση να βοηθήση τους ανθρώπους που υποφέρουν. Για να τους βοηθήση όμως, πρέπει κάποιος να Τον παρακαλέση. Γιατί, αν βοηθήση κάποιον ,χωρίς κανείς να Τον παρακαλέση, τότε ο διάβολος θα διαμαρτυρηθεί και θα πη: « Γιατί τον βοηθάς και παραβιάζεις το αυτεξούσιο; Αφού είναι αμαρτωλός, ανήκει σε εμένα » . Εδώ βλέπει κανείς και την μεγάλη πνευματική αρχοντιά του Θεού, που ούτε στον διάβολο δίνει το δικαίωμα να διαμαρτυρηθεί. Για αυτό θέλει να Τον παρακαλούμε, για να επεμβαίνη – και θέλει ο Θεός να επεμβαίνη αμέσως, αν είναι για το καλό μας - , και να βοηθάη τα πλάσματά Του ανάλογα με τις ανάγκες τους. Για τον κάθε άνθρωπο ενεργεί ξεχωριστά, όπως συμφέρει στον καθέναν καλύτερα.

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

---

...αυτό το έζησε σαν βίωμα ένας πνευματικός μας αδελφός!! μια νύχτα, πριν πάει να κοιμηθεί του ήρθε να διαβάσει τον παρακλητικό του αγίου Ραφαήλ, όπως και έκανε.
Την επόμενη το πρωί, η σύζυγός του, τού αναφέρει (χωρίς να ξέρει τι προηγήθηκε) ότι είδε τον άγιο Ραφαήλ, που πέρασε από το σπίτι τους και πήγε μετά στην διπλανή πολυκατοικία. 

Το βράδυ, ρωτά στην προσευχή του για το ''τυχαίο'' αυτό συμβάν και ο καλός Θεός του δείχνει μια σκηνή μόνο. Στην διπλανή πολυκατοικία, έκαναν μάγια και ήρθε ο άγιος Ραφαήλ και τους τα διέλυσε. Τότε, ο δαίμονας ρώτησε με θράσος
-γιατί ήρθες εδώ απρόσκλητος και μας τα χαλάς;;;
και ο άγιος με μια κίνηση του κεφαλιού είπε..
- με κάλεσαν από δίπλα...

ΔΟΞΑ τω Θεώ και τον νεοφανέντα άγιό Του!!

---

Η Εκκλησία λύνει τα προβλήματα, δια των αγίων Του. Η χάρις του Αγίου Πνεύματος που διαπερνά και οικεί εν αυτοίς (ως φιλότιμους εργάτες του

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

έρχου και ίδε (+π.Γεώργιος Καψάνης)

Ὁ ἄνθρωπος γιὰ νὰ ἀγωνίζεται κατὰ τοῦ κακοῦ ἑαυτοῦ του, τοῦ ἐγωισμοῦ ἀλλὰ καὶ κατὰ τῶν θελημάτων τοῦ κόσμου καὶ τοῦ πονηροῦ, ἔχει ἀνάγκη νὰ γεύεται τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ, νὰ γλυκαίνεται ἀπὸ τὴν γλυκύτητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ ἐν Χριστῷ ἐμπειρία εἶναι αὐτὴ ποὺ στηρίζει τὸν Χριστιανὸ στὸν ἀγώνα του νὰ ἀρέσῃ στὸν Θεό.

Εἶναι ὅμως δυνατὸν ἡ ἀδυναμία μας καὶ ὁ διάβολος νὰ μᾶς παρασύρουν ἔτσι ὥστε νόθες κι ὄχι κατὰ Θεὸν ἐμπειρίες νὰ μᾶς ὁδηγήσουν σὲ σφαλεροὺς δρόμους, σὲ θολὰ νερὰ ἂν δὲν προσέξουμε.

Ἡ συμμετοχή μας στὴν ζωὴ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, τῆς μόνης ἀληθινῆς πίστεως στὸν Θεάνθρωπο Χριστό, ἡ ἀπὸ καρδίας παραδοχὴ καὶ ἐνστερισμὸς τῆς Ἁγίας Παραδόσεώς της καὶ τῆς καθημερινῆς της πρακτικῆς, εἶναι ἀσφάλεια γιὰ ὅσους ποθοῦμε νὰ ἰδοῦμε τὸ πρόσωπο τοῦ Νυμφίου της, νὰ ἔχουμε ἐλπίδα αἰωνίου ζωῆς, νὰ γευώμαστε καὶ ἀπὸ τὸν νῦν αἰώνα τὴν ἀληθινὴ ἐμπειρία τοῦ Θεοῦ.

«Γεύσασθε καὶ ἴδετε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος» μὲ τοὺς ὅρους καὶ τὶς προϋποθέσεις

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

στάρετς Θεόφιλος, δια XC σαλός

χους εσμέν... (συνειρμικά από το θαύμα του αγίου) κι η χάρις, από σκιές όμοιες μας κάνει πρόσωπα, ο καθείς με την ιδιαιτερότητα και μοναδικότητα!!!  

Γιατί ο Χριστιανισμός δεν πρέπει να αλλάζει με τους καιρούς; (Αγίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)



Έφθασε στ' αυτιά μου ότι, καθώς φαίνεται, θεωρείτε τα κηρύγματά μου πολύ αυστηρά και πιστεύετε ότι σήμερα κανένας δεν θα έπρεπε να σκέπτεται έτσι, κανένας δεν θα έπρεπε να ζη έτσι και επομένως κανένας δεν θα έπρεπε να διδάσκη έτσι. Οι καιροί έχουν αλλάξει!
Πόσο χάρηκα που το άκουσα. Αυτό σημαίνει ότι ακούτε προσεκτικά ό,τι λέγω, και όχι μόνο ακούτε, αλλά και είστε διατεθειμένοι να το τηρήσετε. Τι περισσότερο θα μπορούσαμε να επιθυμήσουμε εμείς που κηρύττουμε όπως διαταχθήκαμε και όσα διαταχθήκαμε;...

Ανεξάρτητα από όλα αυτά, με κανένα τρόπο δεν μπορώ να συμφωνήσω με την γνώμη σας και το θεωρώ καθήκον μου να την σχολιάσω και να την διορθώσω. Διότι - μολονότι ίσως είναι παρά την θέλησι και την πεποίθησί σας - προέρχεται από αμαρτωλή πηγή, σαν να μπορούσε ο Χριστιανισμός να μεταβάλλη τα δόγματά

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

Άλλο να αμαρτάνεις από αδυναμία και άλλο από ιδεολογία!



Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

- Γιατί πάτερ Επιφάνιε να απαγορεύεται αυτό και κείνο και το άλλο, όταν πραγματοποιούνται από «ειλικρινή αγάπη», ερωτούσε ο νέος για τα διάφορα σαρκικά παραπτώματα ; Γιατί να μην επιτρέπονται οι «δεσμοί» των νέων αγοριών και κοριτσιών;
...Η συζήτησις ήταν μακρά και κοπιώδης, διότι ο νέος δεν εδέχετο να αντιληφθή την πραγματικότητα, ότι δηλ. ο Χριστός αναζητά καθαρότητα βίου εις κάθε τομέα, προ πάντων δε εις τον σαρκικό. Μας ξεκαθαρίζει με σαφήνεια ότι και το παραμικρό βλέμμα με σκοπό την επιθυμία της σαρκός αποτελεί μοιχεία μέσα εις την καρδία.


- Άκουσε παιδί μου, θεωρώ πιο τίμιο να αποδεχθής ότι δεν διαθέτης τη δύναμη να απαλλαγής από αυτό το πάθος και να ζητήσης να σε ελεήση ο Θεός, παρά να ισχυρίζεσαι ότι αυτό δεν είναι αμαρτία. Πρόσεχε, αυτό αποτελεί τραγικό λάθος σου!